Ustupnaje słova aŭtara prajekta

Historyja Łyčkoŭskich (u roznym napisańni: Łyczkowski - Lyčkovskis - Lyczkowski - Lyczkowsky - Lytschkowski - Lychkouski - Lychkovskiy - Лычкоўскі - Лычковский - Личковський) padobnaja da losu bolšaści biełaruskich šlachockich familij. Tamu, kali vy znojdzicie TUT svajo proźvišča, mahčyma i ŭ vas uźniknie j zaachvočanaść, i patreba daznacca historyi svajho rodu. Kali toje zdarycca, ja paliću svoj šcipły prajekt niedaremnym.

Tym, chto vypadkova trapiŭ na hetu staronku, ja paraiŭ by aznajomicca z artykułam U. Krukoŭskaha "Srebnaja strała ŭ čyrvonym poli" (Časopis "Spadčyna" #2, 1995), ź jakoha ŭ svoj čas usio pačałosia... i atrymałasia toje, što vy zaraz bačycie.

H. Sienkiewicz. "Patop". Rota Kmicica Na žal, šmatlikija archiŭnyja krynicy z taje ci inšaje pryčyny nie zachavalisia da našych dzion. Niešta znachodzicca pa-za miežami Biełarusi j tamu było dla mianie niedastupnym. Amal bieznadziejnym vyhladaje stanovišča z archiŭnymi fondami pa byłych Mahiloŭskaj i Viciebskaj guberniach. Infarmacyja ab Łyčkoŭskich z hetych rehijonaŭ vielmi abryŭnaja j tamu niapoŭnaja. Vybačajcie!

Paśla aznajamleńnia z asabistymi spravami Łyčkoŭskich Mienskaha dvaranskaha deputackaha schodu metaj majho archiŭnaha daśledavańnia stała pravierka dakładnaści infarmacyi, jakuju jany ŭtrymlivajuć. Na dovad šlachockaha pachodžańnia chadajniki čaściej padavali nie aŭtentyčnyja dakumenty sa svaich familnych archivaŭ (va ŭmovach niaspynnych vojnaŭ - z Maskovijaj 1654-1667 h.h.*, chaŭruśnikaŭ sa Švecyjaj 1700-1721 h.h., nie kažučy ŭžo ab drabniejšych vajennych kanfliktach, - zachavać ich było prablematyčna), a tyja dakumenty, što zdoleli znajści ŭ archivach ziemskich kancelaryj. Časam znojdzienyja dakumenty tyčylisia inšych halinaŭ taho ci inšaha rodu. Tamu j davodziłasia "trochi" karektavać infarmacyju, kab asobnyja dakumenty nie supiarečyli adzin druhomu. Hetkija "dovady" prysutničajuć i ŭ zaćvierdžanych Hieroldyjaj Senatu vyvodach. Tamu padadzienaja na sajcie infarmacyja pavodle materyjałaŭ Mienskaha j Viciebskaha DDS tolki pryblizna adlustroŭvaje genealogiju roda Łyčkoŭskich i patrabuje pravierki ŭ alternatyŭnych krynicach.

Na siońniašni dzień udałosia adšukać bolš za 200 archiŭnych dakumentaŭ, jakija ŭtrymlivajuć infarmacyju ab Łyčkoŭskich, - ad staražytnych aktaŭ da zvyčajnych metrykalnych zapisaŭ. Heta dało mahčymaść adsiejać usiu niedaskanałaju infarmacyju j nablizicca da pabudovy sapraŭdnaha familnaha Radavodu Łyčkoŭskich. Publikacyju jakich-kolviečy dakumentaŭ dadzieny prajekt nie praduhledžvaje, a prapanuje tolki ahulnaju infarmacyju. Zacikaŭlenym asobam raju źviartacca da aŭtara pa tych ci inšych pytańniach persanalna.

Józef Chełmoński. "Malitva pierad bitvaj (Racłavičy)", 1906 Spadziajusia, z vašaj dapamohaj, spadary Łyčkoŭskija, asabliva tych z vas, chto maje mahčymaść i žadańnie pracavać u nacyjanalnych histaryčnych archivach, my zdolejem adkryć nanoŭ historyju našaha rodu. Vialikija nadziei ja ŭskładaju na Łyčkoŭskich - hramadzianaŭ Polščy, Lietuvy j Ukrainy.

Hety prajekt AMATARSKI j na niejkuju navukovaść nie pretenduje.

Vykazvaju vialikuju padziaku ŭsim tym, chto dapamahaŭ i dapamahaje stvareńniu hetaha prajektu! Asablivaja padziaka - spadaru Ŭładzisłavu Viaroŭkinu-Šalucie (Biełaruś) za padadzienaju infarmacyju, a taksama panu Mariuszu Majeku (Polšča) za dapamohu ŭ padrychtoŭcy polskamoŭnych staronak sajtu!

Vašyja zaŭvahi, pytańni, prapanovy i infarmacyju vykazvać pažadana pa-biełarusku ci pa-angielsku.

Pośpiechaŭ,

Jury Łyčkoŭski.

*) "Nieviadomaja vajna" Hienadź Sahanovič, Miensk "Navuka i technika", 1995.

Jury Łyčkoŭski |