RADAVY HERBAR >

Herb Sulima

HERBY
U DAPAMOHU DAŚLEDČYKAM

Jak atrymać dotyk da PDF-fajłaŭ?

Herb Sulima
 
 
 
Nazva: SULIMA
Inšyja nazvy: SULIMITA, SOLIMA, OPORÓW, SLOMFF.
Bajavy klič: SULIMA!
Najraniejšaje ŭzhadvańnie: 1397

Błazon

Svlima. Que aquilam nigram, cuius pedes et extremas partes corporis tres lapides quadri, proporcionaliter distincti, tegunt, in campo rubeo defert. Jan Długosz, Insignia ..., nr 115, s. 70

Sulima. Jaki [herb] arła čornaha, jakoha nohi j nižniaja častka cieła tryma kamianiami čatyrochkutnymi, praparcyjna raskładzienymi, zasłanionyja, ŭ poli čyrvonym vyjaŭlaje.

Z polskaha pierakładu Danuty Szopa

Herbu taho tarča ŭ šyryniu na dźvie častki padzielenaja, na vierchnim nadziele paŭ-arła čornaha ŭ žoŭtym poli, z kryłami razhornutymi, z pysaj uleva tarčy abiernutaj; u ispodzie ža try kamiani ŭ čyrvonym poli. Na pryłbicy z karony paŭ-arła čornaha, takoha jak na tarčy.

Kasper Niesiecki, Herbarz, t. VIII, s. 562

(...) u poli čyrvonym pad vierchnim srebnym, u jakim arlania čornaje vyskokvaje, try kamiani załatyja ŭ roskid. Pryłbica z labrami z pakryćciom z pravaha boku srebnym ź levaha čyrvonym, a padbiŭkaj mabyć čornaj. Klajnod: arlania čornaje, što vyskokvaje.

Józef Szymański, Herbarz, s. 263

Tarča padzielana na čatyry častki, u vierchniaj pravaj - dźvie pałasy, u vierchniaj levaj - paŭ-arła, a pad im try ružy; u nižniaj levaj - taki samy aroł, u nižniaj pravaj - paŭtareńnie dźvuch pałosaŭ. Na pryłbicy z karony - aroł biaz noh i cieła, nad hałavoj jakoha dźvie skryžavanyja siakiery.

Manuskrypt ab Familijach Pruskich

Na Tarčy, Tarča małaja, nibyta ŭ Trochkutnik układzienaja, na toj paŭ-arła vidać čornaha, u poli załatym, z kryłami razhornutymi, z pysaj uleva Tarčy paviarnutaj, na ispodzie Tarčy try kamiani, u poli čyrvonym, na Pryłbicy z karony paŭ-arła čornaha takoha, jak na Tarčy vidać.

Vyvod Familii UU Łyczkowskich, 1802. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś.

Historyja herbu Sulima

Pavodle A.Łakiera [Ruskaja Heraldyka, Sankt-Peterburg, 1855] hety herb u 935 hodzie trapiŭ u Polšču z Niamieččyny ad znakamitych hrafoŭ Solmskich [Solms], vaładaroŭ Braunfelsa, Mintzenberga i Sonnenwalda, i dzie jon, pavodle Manuskryptu ab Familijach Pruskich, nazyvaŭsia Slomff.

Prodki Domu Sulima

Pasla śmierci kniazia Bolesława Swidnickaha, Jan Romka, biskup vrocłaŭski [Wrocław], "za ruplivaść i ščyraść" byŭ pryznačan apiakunom jahonych dźvuch niepaŭnahadovych synoŭ, kniazia vrocłaŭskaha Henry V i kniazia legnickaha [Legnica]. Adnak, jon byŭ zanadta ščodry i značna pamieńšyŭ spadčynu chłapcoŭ, zmarnavaŭšy 60 000 gryŭniaŭ, z-za jakich, paźniej, u jaho ŭźnikli prablemy z kniaziami j byłymi ŭładarami. Jon zajmaŭ biskupski prastoł u Vrocłavie z 1292 pa 1302 hod.

Asobnyja pradstaŭniki Domu Sulima prypisvali da svaich imionaŭ dadatak "z Pleszowa" [Pleszów]. Adnym siarod ich byŭ Ibram z Pleszowa, u 1398 h. kaštalan Zavichosta [Zawichost], dzie jon i pastaviŭ svoj podpis na hramacie karala Jagiełło, jakaja była dadziena horadu Lublinu. Byŭ taksama j Stanisław z Pleszowa Sulimczyk, jaki siarod insych uźniaŭ svaje štandary ŭ Budzie [Buda] u 1443 h.

Zawisza Czarny, hetak nazyvany za koler svajho pancyra, čałaviek vydatnych jakaściaŭ, vajar i dyplamat, supravadžaŭ pasolstva karala Władysława Jagiełło da imperatara Sigismunda z nahody karaleŭskaha šlubu z Agacyjaj [Agacya], udavoj karala Bahemii Vaclava. Čas misyi supaŭ z naniasieńniem tabarytami sakrušalnaj parazy Sigismundu, jaki źbieh z Bahemii. Zawiszu pałanili. Vyzvalili ŭ 1424 h. Jon haścinna prymaŭ vialikich manarchaŭ, jakija sabralisia ŭ piatnicu ŭ Krakavie [Kraków] z nahody karanavańnia karalevy Jadwigi i byŭ ščodrym na padarunki.

Ražnoŭ na Dunajcy. Ruiny radavoha zamku Zawiszy Czornaha. Halicyja. Akvarel N.Ordy. ХІХ st.

U 1428 h. Zawisza, na hety čas starosta śpisoŭski [Spisz], ačolivaŭ armiju taho samaha imperatara Sigismunda, kali toj, prycisnuty vorahami da raki, uvieś pierapužany, adbivajučysia ad tureckich miečaŭ, pierabraŭsia z bolšaściu vojska na supraćlehły bierah Dunaja. Pakinutym z-za niedachopu srodkaŭ pierapravy pareštkam armii imperatara pahancy ŭčynili sapraŭdnaju raźniu. Sigismund, vysoka caniŭšy zasłuhi Zawiszy, pasłaŭ za im łodku, zahadaŭšy jamu ratavać svajo žyćcio. Ale Zawisza, jak čałaviek rycarskich vartaściaŭ, paličyŭ nieprymalnym pakidac svoj post ci kidac kavaleryju, addziakavaŭ imperatara za jaho prychilnaść i addaŭ pieravahu na karyść hieraičnaje śmierci zamiest pazbaŭleńnia siabie hodnaści, ispužaŭšysia voraha. Uskočyŭ na kania z dzidaj u ruce i razam tolki ź dźvuma piachotnikami kinuŭsia zmahacca z turkami. Jon mužna biŭsia, ale byŭ uziaty ŭ koła pierasiahalnaj kolkaściu voraha i zachopleny tymi. Jaho abiazhałoŭlenaje cieła było prydadziena ziamli žycharami Rascii [Rascja].

Długosz zmiaščaje ŭ svaich Epitafijach vierš kanonika krakaŭskaha Adama Swinki, pryśviečany Zawiszu. Z jaho vynikaje, što Zawisza byŭ pabrany šlubam z Barbaraj, plamieńnicaj biskupa krakaŭskaha Piotra Wiszy, i što taja nia vytrymała hora straty muža j skanała, pakinuŭ ad jaho dźvuch synoŭ, Marcina i Stanisława z Ražnova [Rożnow], jaki zahinuŭ razam z karalom Władysławam pad Varnaj. Heta pa słovach Długosza i Kromera, ale Leunclavius u Tureckich Chronikach nazyvaje adnaho z synoŭ Michałam i piša, što toj mužna biŭsia ŭ sutyčcy pad Varnaj u 1444 h. "Karol Vuhorščyny zmahaŭsia pa adnu ruku, pa inšaju - Michał, viadomy jak Czarny, jany atakavali addzieły Murada z takoj mocaj, što vymusili vorahaŭ šukać ratunku."

Mahilny pomnik Barbary z Ražnova. Tarnoŭ.

"Barbara de Ražnoŭ [Rożnów] unučka syna boskaha Zavišy Čornaha [Zawisza Czarny] samaha vybitnaha rycara ŭ chryścijanskim śviecie žonka Joannesa z Tarnova [Tarnów] kaštalana krakaŭskaha [Kraków]. Žyła 70 hod. Skanała ŭ 1517 h." abviaščaje nadpis na mahilnym pomniku ŭ Tarnovie; jaje syn Jan Tarnowski byŭ Vialikim Hetmanam Karonnym (1527-1561 h.h.).

Šerah pradstaŭnikoŭ familijaŭ kłanu pazyčyli sabie najmieńnie herbu, niekalki z ich atrymali raspaŭsiud u Padolli, dzie apošniaja spadčyńnica zaviaščała majontak u Kamiancy-Padolskim siostram Śv. Daminika. Anna pabrałasia šlubam z Chodorowskim. Inšyja Sulimy asialilisia na Sandamirščynie [Sandomierz], z jakich Jerzy Sulima Czarny padpisaŭ elekcyju Władysława IV. Paśla śmierci ŭ 1306 h. Borysława, archibiskupa gnieźnienskaha [Gniezno], u jakaści jahonaha pierajemnika na hetuju pasadu Papa pryznačyŭ Janusza, archidyjakana gnieźnienskaha, jaki ŭ toj čas znachodziŭsia razam z Borysławam u Avinionie [Avignon]; pavodle Długosza, jon naležyŭ da kłanu Sulima. Damalewicz ža ŭ Letapisach Gnieznienskaha Archibiskupctva ŭvohule nie zhadvaje jaho z taho, što ŭ toj hod hety prastoł zajmaŭ Jakób Swinka.

Stefan Sulima byŭ vasałam na Dymiry. Braty Seweryn i Teodor byli vasałami, Seweryn - na Kozarach i Teodor - na Julce i Bereskach; jany dy ichny stryječny brat Stefan, vasał na Cybeli, mieli pryvilej na šlachoctva, adnaŭlonny ŭ 1659 h. kanstytucyjnym aktam.

Pavodle pracaŭ Bielskaha, Damalewicza, Długosza, Kromera, Okolskaha.

Nośbity herbu Sulima

Arczyński, Bartoszewski, Baytel, Bodywił, Borkowski, Botwit, Bratoszewski, Brzośniewski, Buchler, Budwił, Budzisławski, Cellari, Chabinowski, Charbinowski, Chawłowski, Chodowski, Chrzczonowski, Czarnokruk, Czarny, Dawilowicz, Dawiłowicz, Dejm, Dejma, Deyma, Dzierzański, Dzierżański, Fabisiewicz, Farurej, Gajewski, Gamrat, Garbolewski, Garbowski, Gocłowski, Godwadowski, Gomulicki, Gosłubski, Goślubski, Gottowt, Gotund, Gotundowicz, Gotuntowicz, Gralewski, Grocholiński, Gryźżewski, Gryżewski, Hamszej, Henszel, Holstein, Hrycałowicz, Jacimirski, Jacuński, Jacymierski, Jacymirski, Jaryczewski, Jaryczowski, Jaśkiewicz, Kamiński, Kielecki, Kiernowski, Kilarski, Kilewski, Kiliński, Konoplicki, Konracki, Konrade de, Konrady, Kot, Kropiński, Kusczyna, Leski, Lipstowski, Ławecki, Łazarew, Łyczko, Łyczkowski, Mazowita, Mentoński, Miedzianowski, Miloński, Miłoński, Miłowski, Mormuzowski, Muszkat, Niemętowski, Obidowski, Ogrodzieński, Ogrodziński, Oporowski, Opporowski, Opulski, Oziembłowski, Oziębłowski, Pągowski, Pęgowski, Pieczymucha, Piepol, Pipa, Pleszewski, Popiel, Przejuski, Przejuszyn, Przeuski, Przyborowski, Przybyłowicz, Przygodziński, Przyłoski, Przyłuski, Radziwiłłowicz, Radziwiłowicz, Radziwonowicz, Rogaczewski, Rokoszek, Romka, Ryczgorski, Rymidowicz, Samojłowicz, Samujło, Sawicz, Służowski, Srobski, Strawiński, Stromski, Strumski, Strzeż, Suligowski, Sulikowski, Sulima, Sulkowski, Sułkowski, Szajowski, Szantyc, Szantyr, Szawłowski, Szklarzewski, Szrobski, Szropski, Szrzobski, Szulczewski, Trzciński, Ulanowicz, Ulanowski, Ullanowicz, Ułanowicz, Ułanowski, Usakowski, Uziembło, Uziębło, Wąsowicz, Wierszowt, Włodek, Włodkowicz, Zabłocki, Zabokrzecki, Zabokrzycki, Zadarnowski, Zalajewicz, Zawisza, Ziemecki, Żabokrzecki


Łyčkoŭskija herbu Sulima
|