ŁYČKOŬSKIJA >

Herbu Sulima

ŁYČKOŬSKIJA HERBU:
Herb Sulima
 
 
 

ŁYČKOŬSKIJA Čavuskaha pavietu Mahiloŭskaj guberni

mieli vyvod ad 15.06.1803 pa I častcy DRK. Źviestak ab zaćvierdžańni vyvodu Ŭradaŭničym Senatam nia znojdziena.

Pavodle materyjałaŭ Mahiloŭskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś

ŁYČKOŬSKIJA Ihumienskaha j Barysaŭskaha pavietaŭ

Anopalski filijalny kaścioł. 1776. Akvarel N.Ordy. 1864-1876.

davodzili radavitaść razam. Mieli vyvod u Mienskim DDS ad 27.08.1802 pa I častcy DRK. Ukazam Uradaŭničaha Senatu #1522 ad 10.07.1816 jon nia byŭ zaćvierdžany. Pachodziać ad Ignacyja Gabryela (ihumienskija) i Franciszka (barysaŭskija), łoŭčyca aršanskaha.

Kojdanaŭski kaścioł
Pry kancy XVIII - pačatku XIX stst. ihumienskija žyli na ziemlach małaletniaha kniazia Dominika Radziwiła ŭ navakolli Jačonak. Asobnyja pradstaŭniki hetaj haliny rodu, žychary kojdanaŭskich (Mienski paviet) uładańniaŭ kniazia Radziwiła, atrymali zvalnieńnie ź jahonaha paddanstva ŭ 1812 h. Pastanovaj Mienskaha DDS ad 22.02.1833. było dałučana da vyvodu jašče kolki pradstaŭnikoŭ ihumienskaj haliny. Źviestak ab zaćvierdžańni ŭ rasiejskim dvaranstvie Ŭradaŭničaha Senatam nia znojdziena.

Barysaŭskija byli vyklučanyja z paddanstva kniazia Radziwiła 27.08.1808. Rezalucyjami Barysaŭskaha Ziemskaha Paviatovaha sudu ad 17.07.1818 i Mienskaha Hałoŭnaha sudu ad 18.06.1819 atrymali volu j byli dałučany da stanu adnadvorcaŭ i volnych chlebarobaŭ. Niekalki adhalinavańniaŭ hetaha rodu, vidać, z pryčyny pahareńnia metryk, nie skarystałasia pravam na volu i zastalisia pad uładaj kniazia Radziwiła. Pry kancy XVIII - pačatku XIX stst. žyli na ziemlach kniazia Michała Radziwiła ŭ navakolli miastečka Jeśmony.

Da 1740 h. pradstaŭniki ihumienska-barysaŭskaha rodu vałodali majontkam Dźviniačy/Źviniačy ŭ Mienskim vajavodztvie (ale što pradstaŭniki mienavita hetaha rodu, padajecca sumnieŭnym).

Pavodle spravy Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś

ŁYČKOŬSKI Leŭ Klamientaŭ

U 1879 hodzie skońčyŭ sa srebranym medalom Vilenski nastaŭnicki instytut. Na pačatku XX st. - vykładčyk fizyki j matematyki ŭ Niaśviskaj nastaŭnickaj seminaryi. Klasny kiraŭnik klasyka biełaruskaje litaratury Jakuba Kołasa. Stacki savietnik. Deputat Słuckaj paviatovaj Dumy (1907 h.)

Niaśviž. Nastaŭnickaja seminaryja (były klaštar Daminikanaŭ).
Двадцатипятилетие Виленского учительского института. 1875-1900. Краткая историческая записка. Вильна, 1900.
Календари-справочники Минской губернии
(za roznyja hady).
Fotazdymak, 1902 h.: fond ЛМК КП-7689/КФ-1156, Litaraturna-memaryjalny muzej J. Kołasa, Miensk, Biełaruś.
Radavod Łyčkoŭskich herbu Sulima
♦♦♦

ŁYČKOŬSKIJA Słuckaha pavietu

mieli vyvod u Mienskim DDS 31.01.1818. Ukazam Uradaŭničaha Senatu #9158 ad 27.10.1860. byŭ zaćvierdžany pa VI častcy DRK. Jany jaho rabili asobna ad ihumienskich-barysaŭskich. Pa dadzienych archivu Śledčaje Kamisii Radziwiłavaj Masy, hety rod ŁYČKOŬSKICH byŭ viadomy ŭ Lubčanskim grafstvie z 1680 h. i, prynamsi ŭ 1805 h., vykarystoŭvaŭ Herb Ryś (vyjava hierbu stračana). Adnak vyvod rabili pad Herbam Sulima.

Kaścioł u Karalaščevičach
"Słuckija" - davoli ŭmoŭnaje aznačeńnie, bo pradstaŭniki hetaha rodu žyli pry kancy XVIII - pačatku XIX stst. u navakolli miastečka Lubča Navahradzkaha pavietu.

Michał Łyčkoŭski pavodle patentu karala Stanisława Augusta ad 10.07.1792 atrymaŭ čyn paručnuka navahradzkaha Narodnaj Kavaleryi Karonnaha vojsku pry charuhvi (ale što pradstaŭnik mienavita hetaj linii rodu, padajecca sumnieŭnym).

Niaświž. Kaścioł ijazuitaŭ
U siaredzinie XVII st. vałodali majontkam i dvarom Zurmože j Vielkaŭščyna (ale što pradstaŭniki mienavita hetaha rodu, padajecca sumnieŭnym), a da 1790 h. - majontkam Vierbniki. Usie ŭ Mienskim vajavodztvie (dakładnaje miesca znachodžańnia nieviadoma, ale jak miarkujecca, u navakolli Samachvałavičaŭ).

Pavodle spravy Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś

Łuckievič (Łuckiewicz) Zofia Emierykava z domu ŁYČKOŬSKICH

Fota 1880-ch hadoŭ

Maci bratoŭ Ivana i Antona Łuckievičaŭ, čynnych dziejačoŭ biełaruskaha Adradžeńnia. Na pačatku XX st. siamja žyła ŭ Miensku ŭ pryvatnaj chacie pa vul. Chryščenskaja, 27.

Falvarak Rakucioŭščyna
Jaje bratu Vacłavu* naležyŭ falvarak Rakucioŭščyna Vialejskaha pavieta Vilenskaj guberni (1911 h.). Siońnia - filija Litaraturnaha muzeja Maksima Bahdanoviča.

*) Vacłaŭ Zachary Łyčkoŭski (1851-1925). Pavodle V. Łastoŭskaha, davodziŭsia chrosnym baćkam A. Łuckieviču. V. Łastoŭski "Maje ŭspaminy ab M.Bahdanoviču".

ŁYČKOŬSKIJA na Vałyni

Łucak. Katedralny kaścioł Śviatoj Troicy. Akvarel N.Ordy. 1862-1876

Wincenty, Maciej Kazimierz z synami: Alfredam Stanisławam Wawrzyncam i Aleksandram Bolesławam Edwardam, i Jan z synami: Emerykam Michałam, Michałam Ludomiram i Juljanam Janam, syny Michała, unuki Jerzy, praŭnuki Michała, 1835 h.; Ludomir, syn Macieja Kazimierza, 1851 h.; i Marjan Bronisław, syn Aleksandra, 1886 h., daviali šlachoctva ŭ guberni Vałynskaj. (Spis.)

Adam Boniecki i Artur Reiski. Herbarz Polski.

Mieli vyvod u Vałynskim DDS u 1828 h. Adhalinavańnie słuckaha rodu. Zaćvierdžany Ŭkazam Uradaŭničaha Senatu #5199 ad 30.04.1835 pa VI častcy DRK. Žyli ŭ Rovienskim paviecie.

Pavodle spravy Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś

ŁYČKOŬSKI h. SULIMA

Maciej, Jan i Wincenty, syny Michała, dy inšyja, paćvierdzili svajo šlachoctva ŭ imperyi i zapisany da dvaranskaj knihi Vałynskaj guberni ŭ 1835 h.

Seweryn H. Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.
Radavod Łyčkoŭskich Herbu Sulima / Ryś
|