Rod Łyčkoŭskich

  • Herba Dalenga
  • Herba Pomian
  • Herba Sulima
  • Herba Ślepaŭron
  • Herba Treska
  • Nie viadomaha herba

ŁYČKOŬSKIJA na Vilenščynie

Herb Dalenga

Pavodle śćviardžeńnia pradstaŭnikoŭ słuckaha rodu - ichnaje adhalinavańnie. Adnak vyvod rabili pad herbam Dalenga. Stanisław, syn Juryja, z synami Maciejam i Jozafam. Pastanovaj Vilenskaha DDS ad 29.07.1811 pryznanyja za šlachtu. Paźniej davieści svajo šlachiectva nia zdoleli i ŭ 1844 h. byli pieraviedzieny ŭ stan adnadvorcaŭ.

Pavodle materyjałaŭ Mienskaha DDS (Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś) i Lietuviskaha dziaržaŭnaha histaryčnaha archiva.


ŁYČKOŬSKIJA h. Pomian z Łyčkaviec (Łyczkowce) ci Ličkaviec (Liczkowce),

Herb Pomian

u trembavielskim, zvali ich časta Liczkowskimi. Stanisław ź Ličkaviec, ziamianin trembavielski, prykłaŭ svaju piačatku z herbam Pomian da aktu ziamian i panoŭ trembavielskich 1427 hodu. (Not. Zamoysk. 717)

Piotr Łyczkowski sa zhody svajoj žonki, Małgožaty Jabłanieŭskaj, dački Mikałaja, pradaŭ u 1470 h. svaju pałovu Łyčkaviec Janu sa Skorčyc (Skorczyce) za 250 gryŭ., a za tyja hrošy ŭziaŭ u zakład Jančyn (Janczyn) i Kałuš (Kałusz) ad Stanisława z Chodča (Chodycz); nadalej adkupiŭ 1475 h. tuju pałovu ŭ Skarčyckich i addaŭ jaje svajmu synu Stanisłavu, jaki znoŭ zakłaŭ jaje Janu Sieciechu z Hrodnicy (Hrodnicа) 1485 h. Sieciechi z časam nabyli Łyčkaŭcy na ŭłasnaść i pisalisia ź ich. (AGZ. XII i XIX)

Na častcy toj vioski dziedzičaŭ 1427 h. Žagota (Żegota), jaki ź inšaha rodu pachodziŭ. (Not. Zamoysk. 707)

Adam Boniecki i Artur Reiski. Herbarz Polski.


Herb Sulima

ŁYČKOŬSKIJA Čavuskaha pavietu Mahiloŭskaj guberni

mieli vyvod ad 15.06.1803 pa I častcy DRK pad herbam Sulima. Źviestak ab zaćvierdžańni vyvodu Ŭradaŭničym Senatam nia znojdziena.

Pavodle materyjałaŭ Mahiloŭskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


ŁYČKOŬSKIJA z Ihumienskaha i Barysaŭskaha pavietaŭ

Anopalski filijalny kaścioł. 1776. Akvarel N. Ordy. 1864-1876 davodzili radavitaść razam. Mieli vyvod u Mienskim DDS ad 27.08.1802 pa I častcy DRK. Ukazam Uradaŭničaha Senatu #1522 ad 10.07.1816 jon nia byŭ zaćvierdžany. Pachodziać ad Ihnata Gabryela (Ignacy Gabryel) (ihumienskija) i Franciška (Franciszka) (barysaŭskija), łoŭčyca aršanskaha.

Kojdanaŭski kaścioł Pry kancy XVIII - pačatku XIX stst. ihumienskija žyli na ziemlach małaletniaha kniazia Dominika Radziwiła ŭ navakolli Jačonak. Asobnyja pradstaŭniki hetaj haliny rodu, žychary kojdanaŭskich (Mienski paviet) uładańniaŭ kniazia Radziwiła, atrymali zvalnieńnie ź jahonaha paddanstva ŭ 1812 h. Pastanovaj Mienskaha DDS ad 22.02.1833. było dałučana da vyvodu jašče kolki pradstaŭnikoŭ ihumienskaj haliny. Źviestak ab zaćvierdžańni ŭ rasiejskim dvaranstvie Ŭradaŭničym Senatam nia znojdziena.

Barysaŭskija byli vyklučanyja z paddanstva kniazia Radziviła 27.08.1808. Rezalucyjami Barysaŭskaha Ziemskaha Paviatovaha sudu ad 17.07.1818 i Mienskaha Hałoŭnaha sudu ad 18.06.1819 atrymali volu j byli dałučany da stanu adnadvorcaŭ i volnych chlebarobaŭ. Niekalki adhalinavańniaŭ hetaha rodu, vidać, z pryčyny pahareńnia metryk, nie skarystałasia pravam na volu i zastalisia pad uładaj kniazia Radziwiła. Pry kancy XVIII - pačatku XIX stst. žyli na ziemlach kniazia Michała Radziviła ŭ navakolli miastečka Jeśmony.

Da 1740 h. pradstaŭniki ihumienska-barysaŭskaha rodu vałodali majontkam Dźviniačy / Źviniačy ŭ Mienskim vajavodztvie (ale što pradstaŭniki mienavita hetaha rodu, padajecca sumnieŭnym).

Sprava Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


ŁYČKOŬSKI Leŭ Klamentavič

Łyčkoŭski L.K. Fota 1902 h.

U 1879 hodzie skońčyŭ sa srebranym medalom Vilenski nastaŭnicki instytut. Na pačatku XX st. - vykładčyk fizyki j matematyki ŭ Niaśviskaj nastaŭnickaj seminaryi. Klasny kiraŭnik klasyka biełaruskaje litaratury Jakuba Kołasa. Stacki savietnik. Deputat Słuckaj paviatovaj Dumy (1907 h.)

h. Niaśviž. Nastaŭnickaja seminaryja (były klaštar Daminikanaŭ) "Двадцатипятилетие Виленского учительского института. 1875-1900. Краткая историческая записка." Вильна, 1900.
Календари-справочники Минской губернии
(za roznyja hady).
Fotazdymak, 1902 h.: fond LMK KP-7689/KF-1156, Litaraturna-memaryjalny muzej J.Kołasa, Miensk, Biełaruś


ŁYČKOŬSKIJA Słuckaha pavietu

Usielub. Kaścioł Uźvižańnia Śviatoha Kryža. 1433 (1489-?)mieli vyvod u Mienskim DDS 31.01.1818. Ukazam Uradaŭničaha Senatu #9158 ad 27.10.1860. byŭ zaćvierdžany pa VI častcy DRK. Jany jaho rabili asobna ad ihumienskich-barysaŭskich. Pa dadzienych archivu Śledčaje Kamisii Radziwiłavaj Masy, hety rod ŁYČKOŬSKICH byŭ viadomy ŭ Lubčanskim grafstvie z 1680 h. i, prynamsi ŭ 1805 h., vykarystoŭvaŭ herb Ryś (vyjava hierbu stračana). Adnak vyvod rabili pad herbam Sulima.

Kaścioł u Karalaščevičach"Słuckija" - davoli ŭmoŭnaje aznačeńnie, bo pradstaŭniki hetaha rodu žyli pry kancy XVIII - pačatku XIX stst. u navakolli miastečka Lubča Navahradzkaha pavietu.

Michał Łyčkoŭski pavodle patentu karala Stanisława Augusta ad 10.07.1792 atrymaŭ čyn paručnuka navahradzkaha Narodnaj Kavaleryi Karonnaha vojska pry charuhvi (ale što pradstaŭnik mienavita hetaj linii rodu, padajecca sumnieŭnym).

h. Niaświž. Kaścioł ijazuitaŭ U siaredzinie XVII st. vałodali majontkam i dvarom Zurmože j Vielkaŭščyna (ale što pradstaŭniki mienavita hetaha rodu, padajecca sumnieŭnym), a da 1790 h. - majontkam Vierbniki. Usie ŭ Mienskim vajavodztvie (dakładnaje miesca znachodžańnia nieviadoma, ale jak miarkujecca, u navakolli Samachvałavičaŭ).

Sprava Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


Łuckievič (Łuckiewicz) Zofia Emerykava z domu ŁYČKOŬSKICH

Fota 1880-х hadoŭ Maci bratoŭ Ivana i Antona Łuckievičaŭ, čynnych dziejačoŭ biełaruskaha Adradžeńnia. Na pačatku XX st. siamja žyła ŭ Miensku ŭ pryvatnaj chacie pa vul. Chryščenskaja, 27.

Falvarak Rakucioŭščyna Jaje bratu Vacłavu *) naležyŭ falvarak Rakucioŭščyna Vialejskaha pavietu Vilenskaj guberni (1911 h.). Siońnia - filija Litaraturnaha muzeja Maksima Bahdanoviča.

*) Vacłaŭ Zachary Łyčkoŭski (1851-1925). Pavodle V. Łastoŭskaha, davodziŭsia chrosnym baćkam A. Łuckieviču. [V. Łastoŭski "Maje ŭspaminy ab M.Bahdanoviču"].


ŁYČKOŬSKIJA na Vałyni

h/ Łucak. Katedralny kaścioł Śviatoj Troicy. Akvarel N.Ordy. 1862-1876 Wincenty, Maciej Kazimierz z synami: Alfredam Stanisławam Wawrzyncam i Aleksandram Bolesławam Edwardam, i Jan z synami: Emerykam Michałam, Michałam Ludomiram i Juljanam Janam, syny Michała, unuki Jerzy, praŭnuki Michała, 1835 h.; Ludomir, syn Macieja Kazimierza, 1851 h.; i Marjan Bronisław, syn Aleksandra, 1886 h., daviali šlachoctva ŭ guberni Vałynskaj. (Spis.)

Adam Boniecki i Artur Reiski. Herbarz Polski.


Mieli vyvod u Vałynskim DDS u 1828 h. Adhalinavańnie słuckaha rodu. Zaćvierdžany Ŭkazam Uradaŭničaha Senatu #5199 ad 30.04.1835 pa VI častcy DRK. Žyli ŭ Rovienskim paviecie.

Sprava Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


ŁYČKOŬSKI h. SULIMA

Maciej, Jan i Wincenty, syny Michała, dy inšyja, paćvierdzili svajo šlachoctva ŭ imperyi i zapisany da dvaranskaj knihi Vałynskaj guberni ŭ 1835 h.

Seweryn H. Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.


ŁYČKOŬSKIJA Viciebskaha vajavodztva

Herb Ślepaŭron

mieli vyvod 09.08.1799 pad herbam Ślepaŭron u Biełaruskim DDS. Zaćvierdžany Ŭkazam Časovaha Prysutničańnia Heroldyi #3514 ad 30.09.1842 pa VI častcy DRK.

Da hetaha roznyja linii rodu atrymali Vyvodavyja Dekrety ŭ Aršanskim Ziemskim pravincyjnym sudzie 09.11.1773, u Rahačoŭskim Ziemskim pravincyjnym sudzie ŭ 1775 h. (vidać, heta jany žyli ŭ 1864 h. u zaścienku Jency / Jancy ŭ navakolli miastečka Voranaŭščyna Rahačoŭskaha pavietu) i 21.01.1777 u Mahiloŭskim Hałoŭnym sudzie. Pavodle sudovych dekretaŭ, vyvodzilisia ŭsie hetyja haliny rodu pad herbam Sulima.

Pavodle materyjałaŭ Viciebskaha i Mahiloŭskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


ŁYČKOŬSKIJA Sieńnienskaha pavietu Mahiloŭskaj guberni

Sieńnienski kaścioł - adhalinavańnie "viciebskaha" rodu. Žyli ŭ majontku Lachi Maškanskaj vołaœści. Vyvod u Mahilovie ŭ 1835 h. Vyvod 1799 h. utrymlivaje siem kalenaŭ rodu.

Pradstaŭniki hetaha rodu arendavali majontak Servieč u 1667 h. i vałodali falvarkam Zakreŭščyna ŭ 1713 h. u Ašmianskim paviecie Vilenskaha vajavodztva.

Pavodle materyjałaŭ Viciebskaha i Mahiloŭskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


Могила супругов Лычковских

"Tu Spoczywaią
zwłoki
MAŁŻONKOW
JOACHIMA
ur.1788 †16 Stycznia 1862
i JULIJ
†19 Wrzesnia 1873 r.
ŁYCZKOWSKICH
Cześć ich pamięci."


ŁYČKOŬSKIJA h. Treska z Łyčkaŭ (Łyczki),

Herb Treska

u ziamli ciechanoŭskaj. Paweł syn Sulisława z Łyčkaŭ, archidyjakan vłacłaŭski (Włocławek) 1476 h. i kanonik płocki (Płock) 1485 h. i archidyjakan pułtuski (Pułtusk) 1490 h., jaki žyŭ jašče 1499 h., razam z Tomaszam ŁYCZKOWSKIM, suspadčyńnik Pagastaŭ (Pogąsty) i inšych, atrymaŭ 1478 h. ad kn. Jana Mazowieckaha paćvierdžańnie pryvileju, danaha 1404 h. časam kn. Ziemowita ŭsiamu rodu Lubiewaŭ ci Trzaskaŭ. (W. Semkowicz Mazow. Przyw.)

Jakub ŁYCZKOWSKI z Nabarova (Naborowo), brat ksianza Pawła, starosta zakračymski (Zakroczymy) 1478 - 1480 h., čašnik zakračymski 1494 h., ažaniony z Katarzynaj Kinickaj 1480 h., nabyŭ 1479 h. častku Dłutava (Dłutow) ad Pawła, Adama i Sassina Dłutowskich, skłaŭ testament 20-ho lutaha 1494 h., jaki ŭdava Katarzyna ŭniesła da aktaŭ kansystoryi płockaj 1509 h. U testamencie tym Jakub pryznačaje ekzekutaram svajho brata rodnaha, starejšaha, ksiandza archidyjakana Pawła, pamnažaje svaje achviaravańni ałtaru ŭ Kamianicy (Kamienica), robić roznyja novyja bohapryjemnyja zapisy, paćviardžaje apravu* žoncy, dačkam na pasagi pryznačyŭ 305 dukataŭ na Janušavie (Januszewo) ŭ Jana Lasockaha, sudziejskaha, 20 flaryn. u Irzyka z Krempic i 30 flaryn., synam Pawłu najstarejšamu j Janu zapisaŭ Mochty j častku majomaści z vajennaha ryštunku j koniej, žoncy na ŭtrymańnie siabie j synoŭ małodšych, Mikałaja, studenta, i inšych, i na ichnuju adukacyju pakinuŭ Dłutava, Nabarova (Naborowo), Nabaroviec (Naborowiec) i častku Zdunava (Zdunow) z usimi inventarami i majomaściu. Nie zabyŭsia na sasłužboŭcaŭ i pryjacielaŭ.

Stanisław Trzaska i Wojciech Kościesza z Łyčkaŭ asudžany da padavańnia dvuch krengaŭ vosku kaściołu płockamu 1478 h. Stanisław Kościesza j Piotr z Łyčkaŭ śviedčyli 1508 h. u spravie Szczawińskich u kansystoryi płockaj. Mikołaj, kanonik płocki 1490 - 1505 hh. (Pom. Dz. W. Śr. XVIII 125, 180, 266 i 294; M. 9 f. 122)

Katarzyna, udava pa Janie Zygmuncie Staniszewskim, sudzi varšaŭskim (Warszawa) 1791 hoda. (Deb. Czers. 2 f.113)

*) Zapis na žonku (niaviestu) majomaści muža (žanicha) joj u zabieśpiačeńnie, roŭnaja jaje padvojenamu pasahu (u Polskim karaleŭstvie); zapis na žonku (niaviestu) 1/3 nieruchomaj majomaści muža (žanicha) u zabieśpiačeńnie žonki (u VKL).

Adam Boniecki i Artur Reiski. Herbarz Polski.


ŁYČKOŬSKI h. Treska

Pisalisia "z Łyczków", u pav. ciechanoŭskim. Jakub zašlubiony z Katarzynaj Kinickaj u 1480 h. Walenty, syn Jana, u 1557 h. Marcin nabyŭ u 1604 h. viosku Demeszkowce. Stanisław, syn Marka, u 1606 h. Maciej zašlubiony z Zofijaj Zakrzewskaj, a Stanisław z Jadwigaj Mogilnickaj u 1651 h. Pa Wojciechu dačka Magdalena ŭ 1666 h.

Seweryn H. Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.


ŁYČKOŬSKIJA, u viciebskim

Kazimir (Kazimierz), łoŭčy aršanski, prysutničaŭ na sojmiku viciebskim 1722 h. (Ist. Jur. Mat. XXVII)

Placyda, u toj samy čas žonka Michała Matuševiča (Matuszewicza), čašnikoviča mienskaha. Jazafat (Józefat) i Symon (Szymon) padpisali, z vajavodztvam Viciebskim, elekcyju Stanisława Leszczynskaha 1733 h., a Kazimir jak taksama Daminik (Dominik) byŭ prychilnikam Augusta III-ha. (Roczn. Tow. Her I; Obl. Gr. Warsz. 49 f.609)

Adam Boniecki i Artur Reiski. Herbarz Polski.


N., łoŭčy aršanski ŭ 1710 hodzie, zašlubiony z Annaj Jakucevič (Annа Jakucewicz), mieŭ syna Stanisłava (Stanisław). Jazafat (Józefat) i Symon (Szymon) u 1733 h. z vajavodztvam viciebskim padpisali elekcyju. (Conv. Vars., Metr. Kor., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel. Vol. Leg.)

Seweryn H. Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.


ŁYČKOŬSKI Michał Vincentavič

Budynak Mienskaj paštova-telehrafnaj kantory na vul. Gubernatarskaja. Kaniec XIX st. Načalnik Mienskaj paštova-telegrafnaj kantory, stacki savietnik, uznaharodžan ordenam Śv. Uładzimira IV stupieni, što stałasia padstavaj da atrymańnia razam z synam Fiodaram (Todar) rasiejskaha dvaranstva ŭ Mienskim DDS pa III častcy DRK. Zaćvierdžany Ŭkazam Uradaŭničaha Senata #6803 ad 25.11.1892.

Nia vyklučana, što heta pradstaŭniki adnoj ź "niezaćvierdžanych" halinaŭ rodu herba Sulima.

Sprava Łyčkoŭskich Mienskaha DDS. Nacyjanalny histaryčny archiŭ Respubliki Biełaruś


Jury Łyčkoŭski |