Слова Schlacht – па-нямецку «бітва». Няцяжка здагадацца, што шляхта – людзі бою, ваяры, кажучы сучаснай мовай – прафэсійныя вайскоўцы. Гэта назва ў XV стагоддзі прыжылася ў ВКЛ праз Чэхію і Польшчу разам з эўрапэйскімі рыцарскімі традыцыямі, геральдыкай, арганізацыяй і ўзбраеньнем і адным словам азначала баявое, вайсковае саслоўе, да якога прыналежалі ўсе фэадалы ВКЛ ужо ў XIV стагоддзі. Літвін-шляхціч валодаў халоднай і агнястрэльнай зброяй, меў баявога каня і патрэбны рыштунак, каб у кожны момант на заклік князя выступіць у «паспалітым рушаньні» (усеагульным паходзе) для выгнаньня ворага з роднай зямлі. Шляхта-магнатэрыя ставіла і ўзброеную дружыну (почат, пошту). Ваяроў на Беларусі хапала. Вайсковыя навыкі, гонар і годнасьць працягваюць заставацца адметнай рысай нашчадкаў дэклясаванага за час расейскага панаваньня саслоўя. Не апошнімі зь іх з'яўляюцца нашчадкі роду Лычкоўскіх.

Ніжэй публікую «Сьцяну Славы» роду Лычкоўскіх, ваяроў, удзел якіх у баявых дзеяньнях пацьверджаны дакумэнтальна.


Камбатанты

Удзельнікі вайсковых падзей
да 1914 года

Дакладней

Удзельнікі вайсковых падзей
1914-1938 годоў

Дакладней

Удзельнікі вайсковых падзей з 1939 года

У складзе польскіх фармаваньняў

Дакладней

У складзе савецкіх фармаваньняў

Дакладней

У складзе фармаваньняў ЗША

Дакладней

Юры Лычкоўскі |