Herb Sulima

Herb Sulima
  • Herb Sulima

    Inne nazwy: SULIMITA, SOLIMA, OPORÓW, SLOMFF
    Okrzyk bojowy: SULIMA!
    Najwcześniejsza wzmianka: r. 1397

  • Blazon
  • Historia
  • Herbowni

Blazonowanie

Svlima. Que aquilam nigram, cuius pedes et extremas partes corporis tres lapides quadri, proporcionaliter distincti, tegunt, in campo rubeo defert.

Jan Długosz, Insignia ..., nr 115, s. 70

Sulima. Który [to herb] orła czarnego, którego nogi i końcowe [dolne] części ciała przez trzy kamienie czworokątne, proporcjonalnie rozłożone, są zasłonięte, w polu czerwonym wyobraża.

Tłumaczenie Danuty Szop


Herbu tego tarcza wszerz na dwie części podzielona, na wierzchniej dzielnicy pół Orła czarnego w żółtym polu, z skrzydłami rozciągnionemi, z pyskiem w lewą tarczy obróconym; w spodniej zaś trzy kamienie w czerwonem polu, na hełmie z korony pół Orła czarnego takiego jak na tarczy.

Niesiecki K., Herbarz Polski, VIII, s. 562-565


(...) w polu czerwonym pod głowicą srebrną, w której orłek wyskakujący czarny, trzy kamienie złote w rozstrój. Hełm z labrami z pokryciem z prawej srebrnym a z lewej czerwonym, a podbiciem zapewne czarnym. Klejnot: orłek wyskakujący czarny.

Józef Szymański, Herbarz, s. 263


Na tarczy, tarcza mała, niby w tryanguł ułożona, na tey pół-orła widać czarnego, wpolu złotym, z skrzydłami resciągnionemi, z pyskiem wlewą tarczy obróconym, na spodniey tarczy trzy kamienie, wpolu czerwonym, na hełmie z korony pół-orła czarnego takiego, jak na tarczy widać.

Wywód Famillji UU Łyczkowskich, 1802. Narodowe Archiwum Historyczne Białorusi.

Historia herbowa

Ex almania ducens genus, cuius viri animosi et honorum cupidi; inter quos sub nostra etate Zauissius de Garbow, dictus niger, magis excellentia claruit.

Jan Długosz, Insignia ..., nr 115, s. 70

Z Niemiec ród wywodząc, którego mężowie dzielni i zaszczytów ządni; między którymi w ostatnich latach Zawisza z Garbowa, nazywany Czarny, wielką świetnością błyszczał.

Tłumaczenie Danuty Szop


... w roku 935 ten herb dostał się w Polska z Niemiec od hrabiow Solmskich (Solimskich) [Solms], właścicielej Braunfelsa, Mintzenberga i Sonnenwalda, dzie nazywał się Slomff wg Manuskryptu o Familjach Prusskich.

А. Лакіеръ "Русская геральдика", СанктПетербургъ, 1855 (A. Łakier "Heraldyka Rusińska", Sankt-Peterburg, 1855)

Herbowni

Arczyński, Bartoszewski, Baytel, Bodywił, Borkowski, Botwit, Bratoszewski, Brzośniewski, Buchler, Budwił, Budzisławski, Cellari, Chabinowski, Charbinowski, Chawłowski, Chodowski, Chrzczonowski, Czarnokruk, Czarny, Dawilowicz, Dawiłowicz, Dejm, Dejma, Deyma, Dzierzański, Dzierżański, Fabisiewicz, Farurej, Gajewski, Gamrat, Garbolewski, Garbowski, Gocłowski, Godwadowski, Gomulicki, Gosłubski, Goślubski, Gottowt, Gotund, Gotundowicz, Gotuntowicz, Gralewski, Grocholiński, Gryźżewski, Gryżewski, Hamszej, Henszel, Holstein, Hrycałowicz, Jacimirski, Jacuński, Jacymierski, Jacymirski, Jaryczewski, Jaryczowski, Jaśkiewicz, Kamiński, Kielecki, Kiernowski, Kilarski, Kilewski, Kiliński, Konoplicki, Konracki, Konrade de, Konrady, Kot, Kropiński, Kusczyna, Leski, Lipstowski, Ławecki, Łazarew, Łyczko, Łyczkowski, Mazowita, Mentoński, Miedzianowski, Miloński, Miłoński, Miłowski, Mormuzowski, Muszkat, Niemętowski, Obidowski, Ogrodzieński, Ogrodziński, Oporowski, Opporowski, Opulski, Oziembłowski, Oziębłowski, Pągowski, Pęgowski, Pieczymucha, Piepol, Pipa, Pleszewski, Popiel, Przejuski, Przejuszyn, Przeuski, Przyborowski, Przybyłowicz, Przygodziński, Przyłoski, Przyłuski, Radziwiłłowicz, Radziwiłowicz, Radziwonowicz, Rogaczewski, Rokoszek, Romka, Ryczgorski, Rymidowicz, Samojłowicz, Samujło, Sawicz, Służowski, Srobski, Strawiński, Stromski, Strumski, Strzeż, Suligowski, Sulikowski, Sulima, Sulkowski, Sułkowski, Szajowski, Szantyc, Szantyr, Szawłowski, Szklarzewski, Szrobski, Szropski, Szrzobski, Szulczewski, Trzciński, Ulanowicz, Ulanowski, Ullanowicz, Ułanowicz, Ułanowski, Usakowski, Uziembło, Uziębło, Wąsowicz, Wierszowt, Włodek, Włodkowicz, Zabłocki, Zabokrzecki, Zabokrzycki, Zadarnowski, Zalajewicz, Zawisza, Ziemecki, Żabokrzecki